Kalau nak tahu mana sahabat, tunggu masa kau jatuh..
Satu hari aku kalah. Kalah dengan diri sendiri. Terpaksa tumpang teduh bilik sakit. Benda yang aku tak terfikir. Jatuhnya aku, lemahnya aku, Allah je yang tahu.
Orang kata kau soroklah macam mana pon, kesayangan kau tetap akan tahu. Cepat atau lambat je. Bukan je kekasih. Family, sahabat, pon kesayangan jugak. Manusia, jangan fikir buruk.
Satu saat, pintu terbuka. Pintu bilik. Bukan pintu hati. Yang aku nampak..sahabat. Tak sangka. Secepat tu kau dapat tahu. Siapa yang nak nampak lemah depan kesayangan? Siapa? Tak mampu nak luah. Tak mampu nak cerita. Dia tetap setia duduk depan mata. Hadap manusia tak dengar kata.
'Aku tahu kau tak okay' itu,aku pernah dapat satu masa dulu. Awal-awal kita kenal. Aku tak lupa dan tak akan lupa. Tapi sekarang, bukan lagi kata-kata. Air mata kau. Kau bazirkan demi aku. Aku nampak. Makanan kau makanan aku jugak. Family kau family aku jugak. Sekarang air mata pon kita share ke? Tak tak, bf kau bf kau. Bf aku bf aku. Chill babe chill.
Oh yaa. Air mata tu aku nampak. Hati kau aku dengar. Tweet kau aku baca eh.
Aku kenal kau, kau kenal aku. Kita dua tahu kita bukan jenis yang lemah nangis depan manusia tak tentu pasal. Even depan kau atau aku, Aku sedih tengok kau sedih. Tapi aku tak mampu nak tambah sedih. Benda yang koyak jangan tambah koyaknya lagi... Aku terpaksa tutup mata. Aku terpaksa abaikan. Aku nak kau tahu, aku cakap maaf. Maaf. Maaf untuk hari tu. Saat tu. Maaf aku tak kuat sampai buat kau tak kuat. Ini ke yang namanya you jump i jump? HAHA bullshit babe. Cukuplah kau buat,aku buat. Kau hadap,aku hadap. Kau makan,aku makan. ehem
31102016
No comments:
Post a Comment